به گزارش خبرآنلاین، لندکروزر FJ کوچک‌ترین عضو خانواده لندکروزر تویوتا است اما کلمه «کوچک» نباید باعث شود تصور کنیم با یک ماشین شهری معمولی طرف هستیم. تویوتا برای FJ از شاسی نردبانی استفاده کرده که بیشتر در خودروهای آفرودی جدی دیده می‌شود. سیستم چهارچرخ محرک و قفل دیفرانسیل عقب نیز نشان می‌دهند که این خودرو قرار نیست فقط با چند قطعه پلاستیکی روی بدنه، ظاهر یک آفرودر را تقلید کند. FJ حدود ۴.۵۸ متر طول دارد و فاصله محوری آن تقریباً ۲۷۰ میلی‌متر کمتر از لندکروزر ۲۵۰ است. همین ابعاد کوچک‌تر یک مزیت مهم در آفرود ایجاد می‌کند و خودرو در مسیرهای باریک، جنگلی و کوهستانی راحت‌تر جا می‌شود. شعاع گردش آن نیز حدود ۵.۵ متر است. این خودرو حدود ۲۴۵ میلی‌متر از سطح زمین فاصله دارد و از قابلیت‌هایی مانند کنترل حرکت در سرازیری و قفل دیفرانسیل عقب بهره می‌برد. تویوتا حتی برای برخوردهای آفرودی هم راه‌حل ساده‌ای پیدا کرده است. بخش‌هایی از سپر در گوشه‌های خودرو قابل تعویض هستند و اگر در مسیر سنگلاخی آسیب ببینند، لازم نیست کل سپر تعویض شود. اما FJ یک مشکل دارد که نمی‌توان به‌راحتی از کنار آن گذشت. پاشنه.. ... ادامه مطلب

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از پدال، شاید این موضوع بدیهی به نظر برسد، اما وقتی فرمان خودرو را می‌چرخانید، چرخ‌ها به چپ و راست حرکت می‌کنند؛ این چرخ‌ها به مجموعه‌های بزرگ‌تر توپی متصل هستند که خودشان نیز باید امکان چرخش به چپ و راست را داشته باشند. ترمزها، محورهای CV (مفصل سرعت ثابت)، میل فرمان و خود مجموعه توپی چرخ، همگی به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که هنگام حرکت خودرو در مسیر، دائماً انعطاف داشته باشند و جابه‌جا شوند. این دقیقاً همان کاری است که سیستم تعلیق جلو انجام می‌دهد و مجموعه‌ای از دو سیبک، یعنی سیبک بالایی و پایینی، وظیفه اتصال این اجزا به یکدیگر را بر عهده دارند. برای درک بهتر، سیستم تعلیق جلوی معمولی از نوع دوبل جناغی را مانند دو دست تصور کنید که توپی چرخ را از بالا و پایین در بر گرفته‌اند. وظیفه آن‌ها ثابت نگه داشتن مجموعه و جلوگیری از جدا شدن چرخ است، اما در عین حال باید اجازه دهند چرخ هنگام عبور از دست‌اندازها بالا و پایین شود و هنگام فرمان دادن نیز به چپ و راست بچرخد. به همین دلیل سیبک‌ها شکلی شبیه توپ دارند؛ آن‌ها در واقع مفصل‌هایی با قابلیت حرکت در جهات مختلف هست.. ... ادامه مطلب