امیرمسعود عابدین: وانت‌ها و شاسی‌بلندهای تویوتا شهرت و اعتباری گران‌بها در دوام و قابلیت اطمینان دارند؛ شهرتی که مالکان زیادی همواره در پی آزمودن مرزهای آن هستند. داستان یک تویوتا لندکروزر سری ۲۰۰ مدل ۲۰۰۹ در استرالیا نمونه‌ای خیره‌کننده از همین جان‌سختی است. این خودرو طی ۱۶ سال کارکرد مداوم توسط تنها مالک خود، نزدیک به یک میلیون کیلومتر راه رفته است؛ مسافتی معادل یک رفت‌ و برگشت به کره ماه و حتی بیشتر! نکته شگفت‌انگیز اینجاست که تمام این مسیر طولانی، روی همان موتور و گیربکس فابریکی طی شده که روز اول در کارخانه تویوتا روی آن نصب شده بود. داستان ۱۶ سال رانندگی بی‌وقفه در راه‌های روستایی این لندکروزر چهارچرخ محرک در آوریل ۲۰۱۰ به‌صورت صفر کیلومتر توسط کارشناس غلات و دام در منطقه نیل استرالیا خریداری شد. او طی ۱۶ سال گذشته به طور میانگین روزانه بیش از ۱۸۰ کیلومتر در جاده‌های روستایی و بزرگراه‌ها رانندگی کرد و تا زمانی که تصمیم به بازنشسته کردن این خودرو گرفت، پای آن ایستاد. او کارکرد خودرو را دقیقا روی عدد ۹۹۹,۹۹۹ کیلومتر متوقف کرد؛ درست یک کیلومتر پیش از هفت‌رقمی شدن کیلومترشمار. اگرچه.. ... ادامه مطلب

امیرمسعود عابدین: طراحی خودروهای امروزی برای جلب توجه دست به هر کاری می‌زند؛ از جلوپنجره‌های غول‌پیکر و نوارها و لوگوهای نورانی گرفته تا چراغ‌هایی که هنگام باز کردن درها رقص نور اجرا می‌کنند. اما در این میان، یکی از اصیل‌ترین و جذاب‌ترین المان‌های طراحی تاریخ صنعت خودروسازی یعنی مجسمه‌های روی کاپوت، تقریبا به طور کامل محو شده‌اند. روزگاری فرشته بالدار کادیلاک، چیتای در حال پریدن جگوار، ستاره سه پر مرسدس بنز و مجسمه رولزرویس به خودروها هویت و شخصیت می‌بخشیدند؛ اما به مرور زمان و با تغییر معیارها، این مجسمه‌های کرومی دوست‌داشتنی جای خود را به لوگوهای تخت دادند. هدف اولیه مجسمه‌ها؛ قطعه‌ای کاربردی یا تزئینی؟ براساس گزارش motor۱، شاید جالب باشد بدانید که مجسمه‌های اولیه روی کاپوت اصلا برای زیبایی ساخته نشده بودند. در خودروهای قدیمی، درپوش رادیاتور به‌صورت بیرونی و دقیقا در جلوی دید راننده قرار داشت. شرکت‌ها با نصب قطعاتی مانند درجه حرارت روی درپوش رادیاتور، امکان پایش دمای موتور و جلوگیر از داغ شدن آن را برای رانندگان فراهم می‌کردند. به مرور زمان، خودروسازان و شرکت‌های جانبی تصمیم گرفتند .. ... ادامه مطلب