امیرمسعود عابدین: پیست مسابقه آخر هفته گذشته، میزبان خودروهایی بود که تصویر ما را از مدل‌های خانگی و استاندارد دگرگون می‌کنند. جذاب‌ترین پروژه این رویداد، یک تویوتا کمری سفیدرنگ با گلگیرهای بسیار پهن و کیت بدنه تهاجمی بود. غافلگیری اصلی این سدان، فراتر از ظاهر مسابقه‌ای‌اش، در زیر پوسته و در چیدمان عجیب قوای محرکه آن نهفته است؛ جایی که مهندسان تویوتا تصمیم گرفتند ساختار همیشگی این خودرو را کنار بگذارند و یک هیولای دو موتوره خلق کنند. پیوند قلب‌های تپنده؛ تعویض موتور جلو با نسخه اسپرت براساس گزارش motor۱، مهندسان بخش «گازو ریسینگ» (GR) در اولین گام، موتور چهار سیلندر و سنتی کمری را از زیر کاپوت خارج کردند تا فضا را برای یک پیشرانه کوچک‌تر اما بسیار چابک‌تر باز کنند. آن‌ها موتور ۳ سیلندر و ۱٫۶ لیتری توربوشارژ معروف تویوتا (با کد G۱۶E-GTS) را که پیش از این کارایی فوق‌العاده‌اش را در مدل‌های اسپرتی مثل جی‌آر یاریس و جی‌آر کرولا ثابت کرده بود، در جلوی خودرو نصب کردند. این موتور به تنهایی ۳۰۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کند و نیروی خود را به چرخ‌های جلو می‌فرستد تا کمری را به قوی‌ترین نسخه دیفر.. ... ادامه مطلب

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از پدال، موتورهای خودرو و موتورهای جت تقریباً هیچ وجه اشتراکی ندارند، به جز هدف حرکت دادن یک وسیله نقلیه به جلو! سوخت هر دو وسیله نقلیه متفاوت است، سرعت‌های متوسط در رده هم نیستند و قیمت‌ها حتی کوچک‌ترین شباهتی به یکدیگر ندارند. علاوه بر این، پیدا کردن قطعات موتور جت در یک اوراقی معمولی کار سختی است. اما در مورد سرعت چرخشی چطور؟ شما هم‌اکنون می‌توانید به پارکینگ خود بروید و به دورسنج خودروی خود نگاه کنید و ببینید که خط قرمز آن احتمالاً جایی بین ۶,۰۰۰ تا ۷,۰۰۰ دور بر دقیقه (rpm) است. اگر خودرویی اسپرت تر و جذاب‌تر مانند هوندا S۲۰۰۰ برانید، شاید محدودیت ۹,۰۰۰ دور بر دقیقه باشد، درحالی‌که ردلاین یک موتورسیکلت یا یک خودروی فرمول یک ممکن است به ۱۵,۰۰۰ دور بر دقیقه برسد. این سرعت‌های چرخشی چگونه با یک موتور جت مقایسه می‌شوند؟ البته پاسخ آنقدرها هم واضح نیست، زیرا قطعات چرخان زیادی در یک موتور توربوفن مدرن معمولی وجود دارد که به‌طور عمده شامل توربین‌های پرفشار و کم‌فشار است. حتی برای آن قطعات هم سرعت چرخشی واقعی چندان دور از خودرو نیست، به‌طوری‌که حداکث.. ... ادامه مطلب